Die Geschichte des Rempetiko / Η ρεμπέτικη ιστορία μας

12191712_608915512582664_1416800542099969820_n(s. deutsche Beschreibung unten)

Ένα μουσικοχρονικό ταξίδι στην Ελλάδα του 20ου αιώνα σε συνεργασία με τον Ελληνικό Φοιτητικό Σύλλογο Ζυρίχης και το Konzeptbüro του Rote Fabrik
Με το συγκρότημα „Το πλαστό το πασαπόρτι“
Κείμενα / Έρευνα: Κώστας Μουγιάκος, Μάριος Γεωργιάδης, Γιάννης Σαμαρόπουλος, Γιώργος Ακεψιμαϊδης, Ρέα Σαμαροπούλου.

“Ακόμη δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι είναι αυτό το ρεμπέτικο.”
“Μου είναι δύσκολο να το εξηγήσω, νομίζω πρέπει να το ακούσεις, να το νιώσεις για να καταλάβεις. Ας κάνουμε όμως άλλη μια προσπάθεια…”
Το ρεμπέτικο θεωρείται σήμερα εθνικό τραγούδι της Ελλάδας, αλλά δεν υπήρξε ανέκαθεν πανεθνικό. Η καταγωγή του είναι ιδιαιτέρως ταπεινή. Γεννήθηκε ως μουσικό είδος στις απαρχές του 20ου αιώνα από εργάτες χαμηλών κοινωνικών τάξεων, στα λιμάνια της ανατολικής Μεσογείου (Κωνσταντινούπολη, Θεσσαλονίκη, Σμύρνη, Αθήνα, Σύρο) και παρέμεινε σε αυτό το επίπεδο έως τη δεκαετία του 1950, όταν το ανακάλυψε η αστική τάξη. Στη σύγχρονη εποχή τραγουδιέται πλέον απ’ όλους τους Έλληνες και θεωρείται πολύ σημαντικό μέρος της ελληνικής πολιτισμικής κληρονομιάς. Η μορφή του σφυρηλατήθηκε εν μέσω σημαντικών γεγονότων της ιστορίας, όπως η καταστροφή της Σμύρνης, ο Μεσοπόλεμος, η Δικτατορία του Μεταξά, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Εμφύλιος.

Μέσα από ένα μουσικοϊστορικό ταξίδι, θα γίνει προσπάθεια να διερευνηθεί το μέγεθος της αλληλεπίδρασης αυτών των γεγονότων στη μορφή και τη θεματολογία του ρεμπέτικου τραγουδιού, με βασικό πρωταγωνιστή πάντα το μπουζούκι. Ο θεατής θα ταξιδέψει στην Ελλάδα του 20ου αιώνα, μέσα από κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο, και φυσικά ζωντανή ερμηνεία ρεμπέτικων τραγουδιών.

Η μουσική επένδυση γίνεται από το σχήμα “Το πλαστό το πασαπόρτι”, που αναλαμβάνει τη δύσκολη αποστολή να μας βάλει στο κλίμα των “ελληνικών blues”, των τραγουδιών δηλαδή που εξέφραζαν τις καθημερινές ανησυχίες των απλών ανθρώπων της εποχής και κατέληξαν να ακολουθούν τη ψυχή κάθε Έλληνα, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη.

————————–————————–————————–—————


Die Geschichte des Rebetiko Eine musikalische Zeitreise durch das Griechenland des 20. Jahrhunderts In Zusammenarbeit mit dem Griechischen Studentenverein Zürich und dem Konzeptbüro der Roten Fabrik.
Mit der Musikgruppe „To plasto to passaporti“
Texte / Recherche: Kostas Mougiakos, Marios Georgiadis, Jannis Samaropoulos, Yorgos Akepsimiadis, Rea Samaropoulou.

„Ich verstehe immer noch nicht, was Rebetiko ist.“
„Es fällt mir schwer, es zu erklären, du solltest es hören, spüren, damit du es verstehst. Aber lass es mich versuchen…

…Das Rebetiko gilt heutzutage als eine Art griechischer Volksmusik, aber dies war nicht immer landesweit der Fall. Seine Herkunft ist besonders armselig. Es entstand als musikalische Richtung in den Anfängen des 20. Jahrhunderts, besungen von Arbeitern der Unterschicht in den Häfen des östlichen Mittelmeeres (Konstantinopel/Istanbul, Thessaloniki, Smyrna, Athen, Syros) und verblieb auf diesem Niveau bis in die 50er-Jahre, als es von dem Bürgertum entdeckt wurde. Heutzutage wird es von allen Griechen gesungen und wird als sehr bedeutender Teil des griechischen Kulturerbes angesehen. Seine Form wurde inmitten wichtiger geschichtlicher Ereignisse gemeisselt, wie die Kleinasiatische Katastrophe (die Katastrophe von Smyrna), die Zeit zwischen den Weltkriegen, die Diktatur von (Ioannis) Metaxas (1936-1941), der Zweite Weltkrieg, der Bürgerkrieg (1946-1949).

Durch eine musik-historische Reise wird versucht, das Ausmass der Interaktion dieser Ereignisse in Form und Inhalt der Lieder von Rebetiko, wobei das (Musikinstrument) Bouzouki immer die erste Rolle spielt, zu untersuchen. Der Zuschauer wird nach Griechenland des 20. Jahrhunderts anhand von Texten, Fotos, Videos und natürlich auch anhand von einer live Interpretation von Rebetiko-Liedern reisen.

Die musikalische Untermalung wird von der Musikgruppe “To plasto to passaporti” (“Der gefälschte Reisepass”) durchgeführt, welche die schwierige Aufgabe übernimmt, uns in die Stimmung der “griechischen Blues” zu begleiten, nämlich der Lieder, die tägliche Sorgen der einfachen Leute jener Zeit ausdrücken und schliesslich die Seele jedes Griechen, egal auf welchem Flecken dieser Erde er sich befindet.

Leave a Reply